Ένα αριστουργηματικό έργο που βραβεύτηκε με Πούλιτζερ και είναι από τα σημαντικότερα έργα του σύγχρονου παγκόσμιου θεάτρου.
Παρασκευή βράδυ και στο σπίτι του Τόμπυ και της Άγκνες, που έχει εγκατασταθεί και η Κλαίρη η αλκοολική αδερφή της, θα εισβάλλουν ξαφνικά ο Χάρρυ και η Έντα, οι δυο καλύτεροι τους φίλοι που έχουν πάθει κρίση πανικού. Το άλλο βράδυ επιστρέφει και η κόρη τους, Τζούλια, μετά από το τέταρτο διαζύγιο της. Μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο θα συγκρουστούν αποκαλύπτοντας όλα τα κρυφά πάθη, τα ψέματα και τους συμβιβασμούς.
(Καθιστικό και βιβλιοθήκη του σπιτιού. Η Άγκνες καθισμένη σε πολυθρόνα. Ο Τόμπυ, κοντά στο μπαρ, κοιτάζει διάφορα μπουκάλια με ποτά)
ΑΓΚΝΕΣ
(Συνήθως μιλάει ήρεμα, με ένα αδιόρατο χαμόγελο στο πρόσωπό της: όχι σαρδόνιο, ούτε λυπημένο - ίσως σκεφτικό) Καταπληκτικό δεν είναι; Έχω την αόριστη αίσθηση ότι μπορεί κάποια μέρα, και πολύ εύκολα μάλιστα, να χάσω τα λογικά μου, χωρίς, βέβαια, αυτό να σημαίνει ότι έχω ενδείξεις ή ότι βρίσκομαι στο στάδιο...
ΤΟΜΠΥ
(Μιλάει σχεδόν με τον ίδιο τρόπο) Εσύ δεν θα πάθεις ποτέ τίποτα - είσαι η λογικότερη γυναίκα του κόσμου.
(Κοιτάζει ερευνητικά τα μπουκάλια)
ΑΓΚΝΕΣ
...Που να προμηνύει κάτι τέτοιο. Απλώς, τίποτα δεν αποκλείεται: λίγο να λασκάρει το σκοινί, πάει το αερόστατο. Κι αυτό είναι, νομίζω, και το πιο σημαντικό: να γίνεις έρμαιο. Να... γίνεις ξαφνικά ξένος... στον κόσμο... εντελώς αμέτοχος. Ναι, έτσι το φαντάζομαι, και χωρίς ίχνος βίας: να μείνεις ακυβέρνητος σαν - Μα, τι ψάχνεις, Τόμπυ;
ΤΟΜΠΥ
Αγάπη μου, μπορεί να τρελαθούμε όλοι εμείς, εσύ δεν κινδυνεύεις να πάθεις τίποτα. Τι ψάχνω; Α, ναι, το λικέρ.
