ΕΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΟΨΕΙΣ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Η Μαργαρίτα και ο Αντώνης ήδη από το πανεπιστήμιο κινούνται σε παράλληλους δρόμους, σφιχτοδεμένοι σε μια σχέση απροσδιόριστη αλλά δυνατή και απόλυτη.
Εκείνη πιέζει να τον βγάλει από τη μετριότητα κι αυτός παραπαίει. Γιατί όλα είναι ανάλογα όχι με το ποιους στόχους έχεις βάλει στη ζωή σου, αλλά ποιους σ’ άφησαν να βάλεις.
Κι ο άντρας έχει γεννηθεί στην πιο φτωχική γειτονιά της Κοκκινιάς, ώστε το μέτριο να είναι γι’ αυτόν ήδη πολύ ψηλά. Αλλά και το παραπάνω περνά μέσα από συμβιβασμούς και ηθικές εκπτώσεις τις οποίες δεν είχε ποτέ αποδεχτεί. Οι ισορροπίες σαθρές, το κατρακύλισμα φυσικό. Αλλά η Μαργαρίτα ήταν δίπλα και –κουβαλώντας ένα φορτίο ένοχης συνείδησης για τον άντρα που την έφερε στη ζωή και που τριάντα περίπου χρόνια πριν δεν κατάφερε να καταλάβει και να πονέσει όσο του άξιζε–, διαγράφοντας τώρα διαδρομές ασύμπτωτες, βάλθηκε να τον πείσει πως, πέρα από τη σκοτεινή, το φεγγάρι έχει κι άλλες όψεις...