ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ

Στη Θεσσαλονίκη του 1917, σε ένα "μουσείο σάρκινων ομοιμάτων" μέσα σε ένα ρυπαρό δωμάτιο που θυμίζει κλουβί ζωολογικού κήπου, είναι κουρνιασμένη μια κόρη με κεφάλι πελεκάνου: η Ψυχή. Το δέρμα της φέρει χαραγμένες τις φράσεις των επισκεπτών, καθώς πάνω σε ένα αρχαίο ερείπιο.
Κείμενο υπερρεαλιστικό,αιρετικό, ανατρεπτικό ως προς το μύθο και τη γλώσσα, δεν έχει τίποτα το ρομαντικά παραμυθένιο, παρά τον τόσο ποιητικό τίτλο του. Ο Αλμέρτο Σαβίνιο συνταιριάζει, μ' ένα τρόπο άκρως σοκαριστικό, το "ζωώδες" με το εξωφρενικά κωμικό.