Αναπόφευκτη συνέπεια της ραγδαίας εξέλιξης των γνώσεων στην Αιματολογία ήταν ο κατατεμαχισμός της σε υποειδικότητες, φαινόμενο που άλλωστε ισχύει για όλους τους κλάδους της Ιατρικής. Αυτός είναι και ο λόγος που τα περισσότερα συγγράμματα γράφονται πλέον από πολλούς συγγραφείς.
Προσωπικά προτίμησα να μην ενδώσω στην τάση αυτή. Περιέλαβα όσες γνώσεις θεώρησα σημαντικότερες και αναθεώρησα όσες αντιλήψεις έχουν ήδη ανατραπεί με την πάροδο του χρόνου. Βέβαια, η επιλογή αυτή ενέχει πολύ το υποκειμενικό και αυθαίρετο, τη θεώρησα όμως αναγκαία προκειμένου να μην καταστεί το κείμενο μία ανιαρή παράθεση γνώσεων.
Η Αιματολογία αποτελεί μία κατ' εξοχήν κλινικοεργαστηριακή ειδικότητα και επομένως η αφιέρωση ενός συγγράμματος κυρίως στο Εργαστηριακό μέρος θα μπορούσε να θεωρηθεί αιρετική. Όμως, για λόγους πρακτικούς και κυρίως διδακτικούς, αποτολμήθηκε. Ήταν έργο ιδιαίτερα δύσκολο και επίπονο. Εάν η επιλογή ήταν επιτυχής, θα το κρίνεις εσύ αγαπητέ αναγνώστη.
Θα ήμουν ανειλικρινής αν δεν σου εμπιστευόμουν αυτό που με διακατέχει τούτη τη στιγμή: συγκίνηση και αμηχανία. Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω ολόψυχα όλους όσους αγκάλιασαν με αγάπη το βιβλίο αυτό και συνέβαλαν με τις υποδείξεις τους ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο στην ενηλικίωσή του. Ευχαριστώ θερμά, για ακόμη μια φορά, τον αγαπητό συνάδελφο Αθανάσιο Φάσσα, διευθυντή της Αιματολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου "Γεώργιος Παπανικολάου", κυρίως για τη συνεχή του ενθάρρυνση στη συνέχιση της προσπάθειας αυτής. Τέλος, αλλά όχι τελευταία, ευχαριστώ από καρδιάς την αγαπητή συνάδελφο Αγγελική Καραγιώργου, για την ουσιαστική συμμετοχή της τόσο στην εμφάνιση όσο και στο περιεχόμενο του βιβλίου αυτού.
