ΕΠΙ ΠΤΕΡΥΓΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ Β

Αν η γραφή, εκτός άλλων, συνιστά και μια μορφή αναπηρίας (οποίος ζει τη ζωή, δεν τη γράφει) ο γραφών αισθάνεται δίπλα ανάπηρος: μη μπορώντας να γράψει ο ίδιος ποιήματα, γράφει για ποιήματα άλλων. Η εμπλοκή του με την κριτική προέκυψε από αδιέξοδο. Είναι κατά συνέπεια και η ίδια αδιέξοδη εν μέρει, αμέθοδος, αποσπασματική, ιμπρεσσιονιστική. Χρεώνεται αποκλειστικά στην αγαπητικοί του σχέση με την ποίηση. Σε καιρούς χαλεπούς όπου, ακόμη και σε έντυπα που εκδίδονται από ποιητές, σπάνια φιλοξενούνται κριτικές για βιβλία ποίησης, αυτός επιμένει αμετανόητα στη συκοφαντημένη (δεν πουλάει!!!) Μεγάλη υπόθεση της ποίησης.