Το Ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα είναι μια σύνοψη για την κατάσταση των πραγμάτων στην αρχή του 21ου αιώνα. Ο Κερτ Βόννεγκατ ρίχνει μια κωμική ματιά μια ματιά που κόβει σαν ξυράφι πάνω στη ζωή και στο θάνατο, στην ιστορία, στην τέχνη στην πολιτική, στον ίδιο τον συγγραφέα και στην αμερικάνικη ψυχή της εποχής μας.
Το βιβλίο αυτό γράφτηκε κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών με αναφορές στον Μάρκ Τουέιν, τον Ιησού, τον Λίνκολν, και έχοντας πάντα κατά νου έναν «σχεδόν άγιο» γιατρό ονόματι Ίγκνατς Ζεμμελβαϊς. Στο βιβλίο περιέχονται επίσης θραύσματα από το έργο του Βόννεγκατ, από τις κατά καιρούς θέσεις του σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, καθώς και από τις αγωνίες του σχετικά με το πώς πρέπει να ζούμε και να πεθαίνουμε. Θα μπορούσε να έχει υπότιτλο: «Ζωή: οδηγίες χρήσεως». Παρόλα αυτά, ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι δεν ξέρει τίποτε: «Ο πλανήτης έχει τα χάλια του», καταλήγει. Δεν υπήρξαν ποτέ οι ?παλιές καλές μέρες?. Υπήρξαν μόνο μέρες. Όταν τα εγγόνια μου περιμένουν να δώσω απαντήσεις, λέω Παιδιά, μην κοιτάτε εμένα. Μόλις ήρθα εδώ πέρα».
Το Ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα είναι ένα εξομολογητικό και τρυφερό μήνυμα που στέλνει ένας πολίτης στους συνανθρώπους του, άλλοτε γεμάτο χιούμορ, συχνά γεμάτο απελπισία, πικρία και οργή, ποτέ όμως χωρίς ερωτηματικά που επιδέχονται αστείες όσο και βαθυστόχαστες απαντήσεις.
