Η Εύα Αγουγιό είναι μια νέα γυναίκα που ζει στη Μαδρίτη. Η Εύα η συμφορά, η υστερική, η ανώριμη, η χοντρή, η ξανθιά με το μεγάλο στήθος άρα χαζή με περικεφαλαία, πριν από έντεκα ημέρες γέννησε. Την Αμάντα, αυτό το ωραίο μωρό και δεν είναι η τύφλωση της χαζομαμάς που σαν λαίμαργος βρικόλακας τσέπης επί εννέα μήνες της ρουφούσε τη ζωή μέσω του ομφάλιου λώρου. Σε μια επιστολή-ημερολόγιο που απευθύνει στη νεογέννητη κόρη της, ενώ η δική της μητέρα χαροπαλεύει στο νοσοκομείο, η Εύα επιχειρεί να της εξηγήσει ποια στ' αλήθεια είναι η γυναίκα που την έφερε στον κόσμο.
Διάσημη πλέον συγγραφέας του βιβλίου Εθισμένες: Αυτές ποτέ δε λένε όχι, η Εύα είχε για χρόνια αναπτύξει μια σχέση ζωής με την χαμηλή αυτοεκτίμηση, την αποτυχία και την καταστροφή. Εθισμένη στο άγχος και στην αξιολόγηση των άλλων εξαρτημένη από άφθονο αλκοόλ, άγρια ξενύχτια και περιστασιακούς εραστές. Ύστερα από ένα ερωτικό σκάνδαλο με διάσημο σταρ όπου βρέθηκε άθελά της μπλεγμένη, αναζήτησε καταφύγιο στη Νέα Υόρκη. Εκεί γνώρισε τον τρυφερό, χαμηλών τόνων 'Αντον, έναν Ρουμάνο βιολόγο που έγινε τελικά ο πατέρας του παιδιού της.
Στη διάρκεια των πέντε περίπου μηνών που κρατάει η συγγραφή αυτής της επιστολής, η Εύα ξαναζεί τη δύσκολη εφηβεία της και τις τρέλες της ενηλικίωσης. Αναγνωρίζει τα λάθη της και συμφιλιώνεται με τον αληθινό της εαυτό. Εξομολογείται στην κόρη της τι σημαίνει να αποκτάς παιδί χωρίς να το έχεις επιζητήσει και γιατί οι ασυνείδητες επιλογές μας είναι και οι πιο ειλικρινείς. Περιγράφει στις πραγματικές του διαστάσεις τον «ονειρεμένο» κόσμο της εγκυμοσύνης και της μητρότητας, τον αγώνα που πρέπει να δώσει μια νέα μητέρα ώστε να ξεφύγει από τα στερεότυπα που αφορούν στην ανατροφή ενός παιδιού. Πασχίζει να την κάνει να πιστέψει ότι η ζωή είναι ένα θαύμα. Ένα θαύμα σε ισορροπία.
Ο κύκλος της ζωής μιας γυναίκας, η απόκτηση παιδιού και η ουσιαστική «ενηλικίωση», δοσμένα με τρυφερότητα, ειλικρίνεια και χιούμορ.
