ΕΚΠΝΟΕΣ ΝΕΡΟΥ

ΤΟ ΨΑΡΙ
Της θάλασσας ο ύπνος αγριεύει
τον βράχο αφανίζει ο αφρός
μαχαίρια ακονίζουνε το φως
η λύπη όπου να 'ναι βασιλεύει.

Η τρικυμία στην ακτή κοιμάται
πριν δει της αστραπής την ιαχή
τα λόγια που του είπε η βροχή
το ψάρι το ακέφαλο θυμάται.

Τα μάτια τού τα έκλεψε η Σελήνη
το στόμα του το ήπιε η βουή
τα λέπια του λυγμός τα απαλύνει.

Γυναίκα τι γυρεύεις να σου πει
το κύμα που δεν βρίσκει τη γαλήνη
αδιάκοπα ξεπλένει την πληγή.