ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΟΥΝ

Εκείνη τη στιγμή το αμάξι μπήκε σ' ένα δασάκι,
σκούρο και μελαγχολικό, ανάμεσα στον καλλιεργη-
μένο λόφο. Τα δέντρα του ήταν μικρά και δίχως φύλ-
λα αλλά οι κορμοί τους ορθώνονταν ανάμεσα σε
μενεξέδες όπως οι πελαγόπετρες μέσα σε θάλασ-
σα καλοκαιρινή. Υπάρχουν μενεξέδες στην Αγγλία
αλλά όχι τόσοι πολλοί. Ούτε και στη ζωγραφική βλέ-
πει κανείς τόσους πολλούς γιατί κανένας ζωγράφος
δεν έχει το θάρρος. Τ' αυλακώματα από τις ρόδες
των κάρων ήταν κανάλια, τα βαθουλώματα λι-
μνοθάλασσες, ακόμα και η στεγνή άσπρη άκρη του
δρόμου ήταν πιτσιλισμένη, σαν ξέρα μέσα σε βάλτο,
που θα κατακλυστεί σε λίγο από την ανοιξιάτικη
πλημμύρα. Ο Φίλιπ δεν έδωσε προσοχή: σκεφτόταν
τί άλλο να πεί. Αλλά τα μάτια του είχαν σημειώσει
την ομορφιά και τον κατοπινό Μάρτη δεν ξέχασε
πως ο δρόμος για το Μοντεριανό περνάει μεσ' από
αμέτρητα λουλούδια.