ΕΚ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ ΤΑΥΤΗΣ

Μας χαρίστηκε η δωρεά της Εκκλησίας, η αυλή των θαυμάτων. Μας δόθηκε για να κατασκηνώσουμε εκεί που φυσά η αύρα της Χάριτος, ο άνεμος που έρχεται από το μέλλον. Κάποιες φορές ξεχνιόμαστε και κάνουμε τις επενδύσεις μας στο παρόν. Αλλοτε, ακόμη χειρότερα, στο παρελθόν. Τότε χωροθετούμε την αυλή μας κατά το δοκούν και την κάνουμε αφιλόξενη.
Η κριτικη στάση αποβλέπει στο να ξανακάνη την Εκκλησία σπίτι μας σπίτι όλων, εξώστη του μέλλοντος. Αποσκοπεί στο να πολεοδόμηση την ελπίδα. Δηλαδή να μην υπάρχουν αυλάρχες.