Η νευροψυχολογία είναι σε γενικές γραμμές η μελέτη της σχέσης ανάμεσα στη λειτουργία του εγκεφάλου και τη συμπεριφορά.
Η νευροψυχολογική κλινική εκτιμήσει έχει εστιαστεί παραδοσιακά στον προσδιορισμό συγκεκριμένων ψυχο-νοητικών διαταραχών σε ασθενείς με εντοπισμένες εγκεφαλικές βλάβες. Σαν ερευνητικό πρόγραμμα, ωστόσο, δανείζεται τις μεθόδους των δύο μητρικών της επιστήμων, της Νευρολογίας και της Ψυχολογίας, για να διερεύνηση την εντόπιση της βλάβης ή της διαταραχής, τις λειτουργικές ικανότητες των ασθενών πριν και μετά την θεραπεία, αλλά και τα σοβαρά θεωρητικά ερωτήματα που προκύπτουν από την ταυτόχρονη αυτή θεώρηση του εγκεφάλου και της συμπεριφοράς. Σε αυτές τις τελευταίες προσπάθειες έρχεται να συμβάλει και τούτο το βιβλίο, θεωρώντας τις από της ιστορική τους σκοπιά. Δεν είναι όμως ένα βιβλίο της ιστορίας της επιστήμης, γιατί διαβάζει αυτή την ιστορία προς τα πίσω, ανάποδα, κάτω από το φως των σύγχρονων απόψεων μας για τον ρόλο του εγκεφάλου στην συμπεριφορά, οι οποίες στηρίχτηκαν σε μοντέρνες μεθόδους και τεχνικές, όχι μόνον άγνωστες αλλά και αδιανόητες τότε που τα ίδια θεωρητικά ερωτήματα έμπαιναν με τη μορφή του διπόλου σώμα-ψυχή.
