Η φιλοσοφία του Νίτσε αποτέλεσε ισχυρό πλήγμα εναντίον του ορθολογισμού και της νοησιαρχίας. Ο Νίτσε θεμελίωσε τη φιλοσοφία του σε μια πρωταρχική άρνηση, την άρνηση που πρόβαλε ο πεσιμισμός του Σοπενχάουερ. Το αξίωμα του Σοπενχάουερ "βούληση για ζωή" μετατράπηκε απ' τον Νίτσε σε "βούληση για δύναμη", η οποία αντιτίθεται στην ανθρώπινη δυστυχία στον επίγειο τόπο και μέσω της οποίας εξαγγέλλεται η ευτυχία του ανθρώπου.Το "Ecce Homo (Ιδού ο άνθρωπος)" είναι το τελευταίο έργο του Νίτσε. Ο μεγάλος στοχαστής, σαν να προέβλεπε τις παρεξηγήσεις που θα δημιουργηθούν γύρω απ' το έργο του, φρόντισε να αφήσει την "αυτοβιογραφία" του, γνήσια παρακαταθήκη των απόψεών του. Βέβαια δεν πρόκειται τόσο για αυτοβιογραφία όσο για αυτοκριτική των έργων του. Δεν υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες της ζωής του, αλλά ξεκαθαρίζει την άποψή του για το έργο του και την επίδραση που θα έχει αυτό στο μέλλον και στην ανθρωποότητα. Η γλώσσα του, ιδιαζόντως καυστική. Ο λόγος του αφοριστικός και μεγαλόπνοος μαζί, ευαγγελίζεται την ανατροπή των αξιών, το σφυροκόπημα των ιδανικών και οραματίζεται τον υπεράνθρωπο.
