ΔΩΜΑΤΙΑ ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ

ΒΡΟΧΗ 

Ξύπνησα σήμερα το πρωί με μια τρομερή 
επιθυμία να μείνω στο κρεβάτι όλη τη μέρα 
και να διαβάζω. Πολέμησα για ένα λεπτό εναντίον της. 

Ύστερα κοίταξα έξω από το παράθυρο μου τη βροχή. 
Και παραδόθηκα. Αφοσιώθηκα ολοκληρωτικά 
στην έγνοια τούτου του βροχερού πρωινού. 

Θα ζούσα άραγε τη ζωή μου με τον ίδιο τρόπο ξανά; 
Θα 'εκανα τα ίδια ασυγχώρητα λάθη; 
Ναι, και μισή μόνο ευκαιρία να είχα. Ναι.