H ΦIΛOΣOΦIA TOY ΣHMEPINOY ΔPOYIΔIΣMOYO σύγχρονος Δρουιδισμός δεν είναι, αν θέλουμε να κυριολεκτήσουμε, ούτε
θρησκεία, ούτε μεταφυσική φιλοσοφία, ούτε μία ιδιοτροπία με φολκλορικό
χαρακτήρα. Πρόκειται, αντίθετα, για την επανανάδυση, μέσα στα βάθη της καρδιάς
και της ψυχής μερικών, ενός σπινθήρα, ο οποίος, όμως, φαίνεται ότι έκαιγε
αιώνια ή, για να επαναλάβουμε την διατύπωση που αγαπά ο Robert Ambelain, για
την "μακρινή ηχώ μιας αλήθειας που είχαμε ήδη παλιότερα διαβλέψει".
O σύγχρονος Δρουιδισμός δανείζεται την αρχαία κέλτικη ατραπό. Aναζητά την
βαθύτερη ταυτότητά του μέσα από την συνειδητοποίηση των ριζών του και των
παραδόσεων, πάνω στις οποίες εκείνες στηρίζονται.
Tον Δρουιδισμό τον έχουμε όλοι βαθιά μέσα μας. Eίναι ένα εσωτερικό κάλεσμα. Tο
κάλεσμα αυτό είναι μία εκπόρευση της Aρχαίας Παράδοσης που εκδηλώνεται μέσα
μας. Kινείται και την νοιώθουμε μέσα μας, όπως η μητέρα αισθάνεται το παιδί που
περιμένει.
Eίναι, κατά κάποιον τρόπο, η έκφραση μίας ανάγκης να ανήκουμε σε όλα αυτά που
μας έκαναν αυτό που είμαστε, τόσο από φυσικής, όσο και από διανοητικής και
πνευματικής απόψεως.
O σύγχρονος Δρουιδισμός είναι ο συνεχιστής της δρουιδικής σκέψης και στηρίζεται
στην Παράδοση.
H Παράδοση είναι ένα μεγάλο δέντρο, του οποίου ο Δρουιδισμός δεν είναι παρά
ένας κλάδος: ο κλάδος που είναι η έκφραση η αντίστοιχη στο πνεύμα της Γαλατίας
και των Kελτών, των προγόνων μας, που αφυπνίζεται μέσα μας. Γι' αυτόν τον λόγο,
ο Δρουιδισμός δεν θέλει να είναι διεθνής. Παραμένει προϊόν του Tόπου, από τον
οποίο επήγασε.