Κανείς δεν φαντάζονταν αυτό το ηλιόλουστο πρωινό, τα συνταρακτικά γεγονότα που θα επακολουθούσαν-πολύ περισσότερο ο Στιουαρτ Μακ Κοντσι, ένας νέγρος, που η πρωινή αισιοδοξία του τον έκανε να βλέπει το μέλλον με τα πιο ρόδινα χρώματα. Ήταν νέος και υγιής, κέρδιζε αρκετά και είχε έναν κύκλο προσώπων που τον συμπαθούσαν. Υπάλληλος σε ένα κατάστημα που εμπορευόταν και επισκεύαζε τηλεοράσεις, είχε αρκετό χρόνο στη διάθεση του να παρατηρεί και να σχολιάζει τους πάντες και τα πάντα. Απ’ τις ψηλοτάκουνες γόβες των κοριτσιών που εργαζόταν σαν γραμματείς στη γειτονία και κατά μήκος της λεωφόρου Σαττουκ, ως τον πρώτο πρωινό πελάτη του δόκτορα Στοκστιλ, έναν ύποπτο βαθυμελαχρινο τύπο με γουρλωτα μάτια και τραβηγμένο στόμα. Κάπου τον είχε ξαναδεί μα δεν θυμόταν. Επρόκειτο ωστόσο για τον Μπρουνο Μπλουθγκενλντ, τον πυρηνικό φυσικό που ευθυνόταν για το τραγικό λάθος του ’72. Ο Δρ. Στοκστιλ, διακεκριμένος ψυχίατρος, θα έφτανε πολύ γρήγορα σε συμπεράσματα γύρω από την ταυτότητα του ασθενή και θα κρατούσε λεπτομερείς σημειώσεις για την πάθηση του. Paranoia sensitiva, θα Ήταν η πρώτη του διαπίστωση. Κι όλη την ώρα, οι προετοιμασίες συνεχίζονταν για την εκτόξευση του διαστημικού πλοίου πύραυλου που, σύμφωνα με τους πιο ακριβείς υπολογισμούς των επιστημόνων που μετείχαν στο πρόγραμμα, θα μετέφερε το ζεύγος Ντειντζερφιλντ, σε ένα γειτονικό από τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, τον ¶ρη!
