CAROUSEL

«Το μόνο που ζήτησα από τη ζωή ήταν ησυχία. Δεν ήμουν εξάλλου σε θέση να ζητήσω περισσότερα. Ήμουν από νωρίς πολύ κουρασμένη, εξουθενωμένη. Μόνο λίγη ηρεμία. Τίποτ? άλλο! Να χάνομαι ΅έσα στα λαμπερά τοπία, στα κύματα της θάλασσας, στις κορυφές των βουνών και να ξεχνώ. Να ξεχνώ ποια είμαι κι από πού ήρθα, να ΅ην ξέρω τίποτα... να περιδιαβαίνω από τόπο σε τόπο χωρίς συγκεκριμένο σκοπό, χωρίς προορισμό. Έτσι απλά...»

«Το σεντούκι της Έλλης είναι ανοιχτό.
»Ένα σπίρτο ανάβει τη φωτιά.
»Οι σημειώσεις, η κούκλα που καίγεται αργά, οι παιδικές της φωτογραφίες και το carousel...
»Γίνονται στάχτη όλα.

»Φωτιά στην αντικερί. Φωτιά παντού.

»Βρέχει στην πλατεία. Η νύχτα είναι κατασκότεινη.
»Το κορίτσι πέφτει λιπόθυμο μπροστά στο περίπτερο.
»Η Έλλη πλησιάζει και το παίρνει αγκαλιά. Το σφίγγει πάνω της δυνατά. Φοβάται μήπως το ξεχάσει».