BIRDS IN THE NIGHT

Μέσα απ' το σκοτάδι του Θεού, άγγιξα το δικό σου σκοτάδι. Είδα τη θρυμματισμένη εικόνα του χρόνου και το μαγικό σου δίχτυ να ξετυλίγεται τρεις φορές πάνω από τα μυθικά νερά του ποταμού που κυλούσαν. Μέσα απ' το πυκνό σκοτάδι του Θεού, μέσα στη noche oscura της ποίησης και της έκστασης, είδα τα πορφυρά μαλλιά σου να κυματίζουν. Το θαύμα μάς χαρίστηκε για μια στιγμή μόνο. Μόλις που πρόλαβα ν' αγγίξω για μια στιγμή τη θνητή σάρκα σου πριν διαλυθούμε και οι δυο στο αχανές διάστημα, πριν η σκιά σου μ' εγκαταλείψει για πάντα και ταξιδέψει μακριά όπως οι σκιές εκείνων που, κρατώντας κλαδιά, πορεύονται ακόμα προς τα άγνωστα μυστήρια της Ελευσίνας.