Βρισκόμαστε στο 1964, και ο δεκάχρονος Φέλιξ είναι σίγουρος για μερικά πράγματα: όλα αυτά που λένε για τα πουλάκια και τις μελισσούλες είναι πολύ μπερδεμένα, η τηλεόραση είναι μαγικό πράγμα, και τα φετινά Χριστούγεννα θα του μείνουν αξέχαστα.
Στο Λευκό Οίκο βρίσκονται ο Λύντον Τζόνσον και η Λέιντι Μπερντ, στα πικάπ όλου του κόσμου παίζει ο δίσκος Meet the Beatles, και ο Φέλιξ Φιουνιτσέλο (μακρινός ξάδελφος της διάσημης Ανέτ!) κάνει ό,τι μπορεί για να τα βγάλει πέρα με την Πέμπτη δημοτικού – κάτι που είναι ευκολότερο να το λες παρά να το κάνεις, όταν οι ταινίες τρόμου σού προκαλούν ακόμα εφιάλτες και μοιάζεις τρομερά με τον ήρωα ενός πολύ δημοφιλούς καρτούν.
Ο Γουόλλυ Λαμπ στήνει σε μια φανταστική πόλη, το Θρι Ρίβερς του Κονέκτικατ, ένα θίασο αξιαγάπητων ηρώων. Οι αναγνώστες του βρίσκονται μέσα στις αίθουσες του Καθολικού Σχολείου «Άγιος Αλοΐσιος Γκοζάνγκα», όπου ο λόγος της ηγουμένης Φιλομίνας είναι νόμος και η σιγανοπαπαδιά Ρόζαλι Τουέρσκι χώνει τη μύτη της στις δουλειές των άλλων. Να όμως που η αριθμητική και η γραμματική μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα εκείνα τα Χριστούγεννα, μετά την αιφνίδια άφιξη της αντικαταστάτριας δασκάλας κυρίας Φρεσέτ, άρτι αφιχθείσας από το Κεμπέκ, και της δυναμικής Ρωσίδας μαθήτριας Ζένιας Καμπακόβα. Κι ενώ ο Φέλιξ μαθαίνει τι σημαίνει γαλλικό φιλί, πολιτιστική παρανόηση και tableaux vivants, η υπόθεση αυτής της γοητευτικής χριστουγεννιάτικης ιστορίας κορυφώνεται...
«Ο Λαμπ παραμένει ένας κορυφαίος και αξεπέραστος παραμυθάς». USA Today
«Ο Τζον Απντάικ είπε κάποτε ότι ο Τζ. Σ. Σάλιντζερ αγαπάει τους ήρωές του “περισσότερο απ’ όσο τους αγαπάει ο Θεός”, κάτι που μπορεί να πει κανείς και για τον Γουόλλυ Λαμπ… Οι ήρωές του είναι το ίδιο συμπαθείς στον αναγνώστη». New York Times Book Review
