ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ

Όλοι οι άνθρωποι που γνώρισα στη ζωή μου ως σήμερα χρειάζονται λίγη βία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Η Ροζέτα μου έλεγε πως η γη είναι στρογγυλή, για να μην μπορεί ποτέ κανείς να βλέπει πολύ μακριά. Ένιωσα την ολοκληρωτική αφοσίωση πάνω μου και το βάρος εκείνο που νιώθει κάποιος όταν γίνεται το επίκεντρο της ζωής ενός άλλου, που δεν είναι ο σύντροφός του. Και οι λέξεις, που για τόσο καιρό εύχεσαι να ακούσεις, αλλάζουν. Κάτι παθαίνουν την ώρα που περιμένεις.
Το μηδέν και το ένα, κι ανάμεσά τους μια ιστορία ολόκληρη μα ποτέ αρκετή. Το κάτι που μας διαφεύγει και κάνει τα πράγματα να σπάνε.
Χρόνος ευθύγραμμος και χρόνος κυκλικός.
Τον πόνο τον ξεπερνάς και τα συμπτώματα απλώς μετατίθονται.