ΡΙΟΝ-ΑΝΤΙΡΙΟΝ

Αύγουστος 2003.
Ο αφηγητής ταξιδεύει με φέρυ-μποτ από Αντίρριον προς Ρίον κάτω από τους πυλώνες της υπό κατασκευή γέφυρας. Στοχάζεται για την αλλαγή του τοπίου, για τις δύο ταχύτητες της ζωής, για τις αντιθέσεις που θέλουν να ενώνονται αλλά και να παραμένουν ανεξάρτητες, για την φθαρτότητα των υλικών. Ποιος νικά στον αγώνα δρόμου της ζωής; Η αργή χελώνα ή ο γρήγορος λαγός;

Ο αφηγητής θυμάται την ιστορία του εγκλωβισμένου στην Πανεπιστημιούπολη του Ρίου νεκροταφείου και την αφηγείται όπως την άκουσε. Αντίθετοι χαρακτήρες, αντίθετες απόψεις για τον τρόπο ζωής, τη μνήμη, τις ταφικές τελετές, την οικονομική ανάπτυξη που εγίνοντο στο ιστορικό ζαχαροπλαστείο της Πάτρας «Ολύμπια» στα τέλη της δεκαετίας του `70. Αντιθέσεις και συζητήσεις χωρίς κατάληξη. Η ονομασία της γέφυρας, γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, συμπεραίνει ο αφηγητής είναι η καλύτερη που μπορεί να υπάρξε. Γιατί σημαίνει θέση - αντίθεση, δρόμο - επιστροφή, φωνή - αντίφωνο, έχει τη μουσικότητα της αντίστιξης...