Το βιβλίο στην πρώτη του έκδοση χαρακτηρίστηκε αστυνομικό λόγω της πλοκής και του μυστηρίου από το οποίο διαπνέεται και το οποίο κορυφώνεται και βρίσκει τη λύση του στις τελευταίες σελίδες. Σε μια δεύτερη, όμως, ανάγνωση επισημαίνει κανείς πως τα δρώμενα αποτελούν μόνο την αφορμή για να εστιάσει η συγγραφέας στις εσωτερικές διακυμάνσεις και τα αισθήματα των ηρώων της, στη μοναξιά και την έλλειψη επικοινωνίας που είναι το βασικό της θέμα.
Για το λόγο αυτό, οι εκδόσεις Κέδρος ενέταξαν τη δεύτερη έκδοση του μυθιστορήματος στον κατάλογο της ελληνικής πεζογραφίας.
Η ηρωίδα του μυθιστορήματος της Ζέτας Κουντούρη εμφανίζεται ξαφνικά σ΄ένα ελληνικό νησί που φαινομενικά πορεύεται ήσυχο μέσα στο χρόνο. Και με την ίδια φαινομενική «ησυχία» η συγγραφέας αρχίζει να φωτίζει χαρακτήρες, στιγμές, πρόσωπα, χώρους και τόπους ταξιδεύοντας με μαεστρία στο χρόνο και οδηγώντας μας αθόρυβα αλλά διεισδυτικά στο δαιδαλώδη κόσμο της ψυχής και της ζωής των ανθρώπων της μικρής και σκληρής κοινωνίας του νησιού.
Μυστικά και ψέματα, σθένος και μικροψυχίες, συγκαλυμμένα πάθη, ηρωικές κινήσεις και αδύναμοι άνθρωποι αναδύονται από τις σελίδες του βιβλίου.
