Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ

Η ζωή μιας ονειροπόλας, νέας γυναίκας που κάποτε ρούφηξε σταλιά-σταλιά τον έρωτα ως τον πάτο, μα το κάρμα της ράγισε το κρυστάλλινο γελάκι της μέσα από έναν αρραβώνα, δύο γάμους κι ένα φλογερό εραστή. "-Μόνο όσοι κυνηγούν το όνειρο αξίζουν. Οι άλλοι είναι δειλοί, του φώναξε η λίμνη. -Θυμάσαι τότε που τα ηλιοβασιλέματα ήταν πορτοκαλιά κι ένα αυγουστιάτικο αστέρι είχε πέσει από τον ουρανό και βούτηξε στην αγκαλιά σου; Ήταν το πιο όμορφο πεφταστέρι, της είπε ο γεροπλάτανος. -Κι εγώ το κράτησα στη χούφτα μου και το 'δωσα στη Μαργαρίτα και κείνη το κοίταζε. Θεέ μου, πώς το κοίταζε και του 'δινε τα όνειρά της και τις ευχές της, είπε η λίμνη. Μετά οι φωνές ξεθώριασαν σ' ένα απαλό μουρμουρητό. Οι λέξεις τους δεν ξεχώριζαν πια. Μπήκαν στη μέση οι άλλες φωνές, οι πραγματικές."