ΕΜΕΙΣ ΤΩΡΑ, ΚΥΡΙΑ, ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ;

[...] Ο κόσμος των Ρομά φαντάζει για τους μη Ρομά σαν να έρχεται από άλλες εποχές. Το σύνορο στη δική τους κοινωνική ζωή και των άλλων [...] είναι αυστηρά οριοθετημένο και πολλές φορές εκατέρωθεν απαγορευτικό. Ένας κόσμος άγνω- στος και συνάμα γνωστός, προσιτός και απρόσιτος. Και η δασκάλα ξεκινά... Όλοι οι άνθρωποι κρύβουν μέσα τους μικρές ή μεγάλες ιστορίες. Ιστορίες δικές τους, που περικλείουν τμήματα από τη ζωή των προγόνων τους. Κάποιοι είναι τυ- χεροί και τις γνωρίζουν, κάποιοι δεν θα τις μάθουν ποτέ. Ίσως να μην αποκαλυφθούν ποτέ, αν κάποιος δεν τις σκαλίσει... [...] Σ’ ένα από αυτά τα τρένα ήταν και ο Ίαν από καταυλισμό της Ρουμανίας, με το αγαπημένο του βιολί σφιχτά φυλαγμένο στην αγκαλιά του μαζί με τη φωτο- γραφία της όμορφης Ρόζας με το κόκκινο τριαντάφυλλο στο αυτί της, πλεγμένο στις μπούκλες των μαλλιών της. Βίαιος ο αποχωρισμός από το τραπέζι του γάμου [...] Αχ! Αν τα άστρα μπορούσαν να μιλήσουν, πόσες ρόμικες ιστορίες και τόσες άλλες θα είχαν να μας διηγηθούν...