ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΖΑΜΙΑ ΘΟΛΑ

Ζωές περίκλειστες, που γλίστραγαν σαν τη δική του, ρυάκια και ποτάµια να χυθούν στη θάλασσα. Πόσο ξένοι ερχόµαστε και φεύγουµε, ενώ θα µπορούσαµε ίσως να ξανοιχτούµε. Πίσω από τα θολά τζάµια προσπάθησα να «κόψω κίνηση» τόσο εντός µου όσο και εκτός. Με βάση τον πυρήνα µου, εκεί που κάθε τόσο επιστρέφω, επιχειρώ ένα άνοιγµα στην ανθρώπινη συνθήκη και πέραν του δικού µου µικρόκοσµου. Δ. Κ.