Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ

Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Στην αυγή της
νεότερης κοινωνίας ο ντ' Αλαμπέρ ζητούσε την ίδρυση ενός θεάτρου στη Γενεύη που
θα διαπαιδαγωγούσε διασκεδάζοντας τους αυστηρούς πολίτες της. Απαντώντας του, ο
Ρουσσώ επέκρινε τα θεάματα που αποσπούν τον άνθρωπο από τον εαυτό του και τους
οικείους του και τον προσδένουν στην σκηνή. Τον επόμενο αιώνα ο Άρνολντ έλπιζε
σε μια κουλτούρα που θα εισήγαγε όλους τους ανθρώπους σε μια ατμόσφαιρα
γλυκύτητας και φωτός. Ενώ στον αντίποδα ο Νίτσε κατακεραύνωνε τη δημοσιογραφία
που διαβρώνει τις επιστήμες και τις τέχνες, καταλύοντας την αληθινή παιδεία των
εκλεκτών. Με μια τέτοια προϊστορία, μια πλούσια και συχνά παθιασμένη συζήτηση
αναπτύχθηκε στον αιώνα μας ανάμεσα στους υπέρμαχους και τους πολέμιους της
μαζικής κουλτούρας. Όμως πρόκειται καν για κουλτούρα; Ποια είναι η σχέση της με
την υψηλή τέχνη και τα επιτεύγματα της πρωτοπορίας και ποια με την παράδοση της
λαϊκής τέχνης; Τι συμβαίνει στα έργα των μεγάλων συγγραφέω