Ο βασιλιάς Αρθούρος έχει όλα σχεδόν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ηρώων όλων των εποχών: η εξιστόρηση των επικών κατορθωμάτων οποιασδήποτε εποχής, χαρακτηρίζεται από την απόδοση σε αυτούς υπερβολικών ιδιοτήτων, μυθικών και υπερφυσικών, που ανάγονται στον κόσμο της φαντασίας και της μυθοπλασίας.
Η ζωή του Αρθούρου εξιστορείται λεπτομερώς από διαφορετικά πρόσωπα που βρέθηκαν πολύ κοντά του και έζησαν μαζί του τις δραματικές και τις δοξαστικές στιγμές της μεγαλειώδους κυριαρχίας του. Έτσι, καθένας από τους αφηγητές προσθέτει κάποια καινούρια στοιχεία στην εξύμνηση των κατορθωμάτων του ήρωα, από όλους όμως τονίζονται η ανδρεία και η πρωτοφανής σωματική του ρώμη, το μεγαλείο της ψυχής του, η αγάπη και η αφοσίωση στους οικείους του και τους φίλους. Το στοιχείο της πίστης στη θρησκεία και τις δύναμής της διατρέχει όλο το έργο, συχνά και με στοιχεία υπερβολής και δεισιδαιμονίας, αλλά πάντοτε τονίζεται η κυριαρχία του θείου και οι θαυματουργές ιδιότητες της πίστης προσώπων που εμπλέκονται στη διήγηση και παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή του Αρθούρου.
Ούτε ο τρόπος που ο Αρθούρος ανέλαβε την εξουσία, ούτε η διαχείρισή της από αυτόν, με όλες τις ανυπέρβλητες δυσκολίες που κατόρθωνε να τις ξεπερνά και να αυξάνει το γόητρό του και τη λατρεία στο πρόσωπό του, με τις απαράμιλλες επιτυχίες του στα πεδία των μαχών, ούτε το τέλος του και κυρίως αυτό δεν έχουν σχέση με το βίο και το τέλος των κοινών θνητών, γιατί ο Αρθούρος δεν ήταν ένας από αυτούς.