ΑΣΗΜΟΠΕΤΡΑ

…..Σε μια στιγμή αλήθεια κι αληθοφάνεια ανεπαισθήτως συγχέονται κι ο συγγραφέας μας συναρπάζει, καθώς αφήνει να διασχίσουν τις γραμμές της ιστορίας, τα μελτέμια της μεγάλης περιπέτειας. Η μεταπλασμένη πραγματικότητα έχει πια γίνει το έτοιμο σενάριο μιας μεγάλης ταινίας.
Με τι μαστοριά!
….Ο Κ. Εκθέτει τα γεγονότα, καταθέτοντας τη μαρτυρία του, αλλά δεν κάνει στεγνό χρονικό. Όπως ο Χέμιντγουαίη στον «Αποχαιρετισμό στα όπλα», όπως ο Μυριβήλης στη «Ζωή εν τάφω», όπως ο Βενέζης στο «Νούμερο», ο Καλατζής εμπνέεται από τον πόλεμο και κάνει λογοτεχνία. Σπουδαία λογοτεχνία.
Χωρίς να αλλοιώνει το παραμικρό, αναπλάθει με τη μαγεία ενός ρέοντος και παλλόμενου λόγου τα πάντα. Έτσι, το προσωπικό και το γενικό συντίθεται σε μια ευρύτατη τοιχογραφία, με βασικά ανθρωπιστική και αντιπολεμική πνοή όπως στους συγγραφείς που μνημονεύσαμε….