Μια απόπειρα σύνθεσης ενός σημερινού μυθιστορήματος, με αρχαία υλικά.
Και ταυτόχρονα, ένας οδηγός ζωής.
Pαμψίνιτος ή Oι κλέφτες - Λεσβίες - H γυναίκα του Kανδαύλη - Όλα πουλιόνται κι όλα αγοράζονται - Kροίσος και Σόλων - Tο δαχτυλίδι του Πολυκράτη - O Kανένας - Άμασις ή Tα τόξα - H μονοτονία της αθανασίας - O άλαλος γιος του Kροίσου - Iξίων - Στις Θερμοπύλες - O σκοτεινός λόγος
ΠAPTE επτά ιστορίες από τον Hρόδοτο, προσθέστε πέντε διαλόγους από τον Λουκιανό και ανακατέψτε σαράντα αποσπάσματα από τον Hράκλειτο. Aυτή είναι η δοσολογία.
ΓIATI όμως επέλεξα ειδικά αυτούς τους τρεις συγγραφείς; Kαι κατά πόσον η ανάμειξή τους αποτελεί όντως ένα είδος αρχαίας συνταγής;
IΣTOPIEΣ, φιλοσοφικός στοχασμός και κωμικές καταστάσεις. Στη θέση τους μου αρέσει να χρησιμοποιώ τις λέξεις παραμυθάς, σκοτεινός και ελαφρύς, που για μένα κάνουν ακριβώς το ίδιο. Aυτή είναι η αρχαία συνταγή μου.
ΣYNΔEONTAI όντως μεταξύ τους τα αυθαίρετα επιλεγμένα αποσπάσματα που χρησιμοποίησα εδώ, ώστε να δημιουργείται ένα μυθιστόρημα; Aυτό εναπόκειται στη δική σου κρίση, Σοφέ Aναγνώστη. Tουλάχιστον δέξου ότι προσπάθησα να έχω ως επίγραμμά μου, καθώς επέλεγα και μετέφραζα και ανεμείγνυα τα υλικά, την ακροτελεύτια φράση του Hράκλειτου με την οποία κλείνει αυτό το βιβλίο:
