ΑΡΡΙΑ ΜΑΡΚΕΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

«Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω το όνειρο από την εγρήγορση, και δεν ήξερα πού άρχιζε η πραγματικότητα και πού τελείωνε η παραίσθηση. [...] Δύο σπείρες που διασταυρώνονται η μία με την άλλη και συγχέονται δίχως ποτέ να αγγίζονται αναπαριστούν πολύ καλά εκείνη τη δικέφαλη ζωή που υπήρξε η δική μου».
Τα διηγήματα αυτού του τόμου συστήνουν με τον καλύτερο τρόπο ένα συγγραφέα που ολόκληρο το έργο του υπήρξε η γέφυρα μεταξύ της αισιοδοξίας του πρώιμου ρομαντισμού και της σκληρής διάψευσης που εκφράστηκε στο τέλος του 19ου αιώνα από το κίνημα του ρεαλισμού.