Βετεράνος, μοναδικός επιζών εντέλει, των επαναστατικών κινημάτων σε έξι χώρες, μάρτυρας και συμμέτοχος σε αρκετές από τις μεγάλες νίκες και ήττες κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, ο Σερζ κατείχε απαράμιλλη γνώση για πρόσωπα και πράγματα —όπως απαράμιλλη ήταν η αφοσίωσή του στην αλήθεια. Κι ωστόσο θα μείνει στην ιστορία πάνω απ’ όλα ως ένας λόγιος αυτόπτης μάρτυρας, ως λογοτέχνης κατά βάση—ένας λογοτέχνης που μιλά κατευθείαν μέσα από τον πυρήνα μιας σοσιαλιστικής κουλτούρας της οποίας τις παραδόσεις και προσδοκίες, τις επιτυχίες και αστοχίες απέσταξε και διαφύλαξε στα γραπτά του.
Το Από τον Λένιν στον Στάλιν δημοσιεύτηκε από τον Σερζ ως μια πιο συνοπτική εκδοχή του εκτενούς βιβλίου του Η μοίρα μιας επανάστασης. Ο Σερζ ρίχνει φως στις εξελίξεις που καθόρισαν την εδραίωση του σταλινικού καθεστώτος — και εντέλει την κατοπινή ιστορία της ανθρωπότητας.
«…Δεν υπάρχουν άνθρωποι πιο πρακτικοί, πιο κυνικοί, πιο επιρρεπείς στη δολοφονία ως πανάκεια, από τους προνομιούχους πληβείους που επιπλέουν μετά το τέλος των επαναστάσεων, όταν η λάβα έχει πια στερεοποιηθεί πάνω από τη φωτιά, όταν η επανάσταση όλων γίνεται η αντεπανάσταση των λίγων ενάντια σε όλους. Δημιουργείται τότε μια νέα μικροαστική τάξη με μεγάλα δόντια, που δεν ξέρει τι πάει να πει συνείδηση, ό,τι δεν γνωρίζει το κοροϊδεύει, έχει ορμή και συνθήματα από ατσάλι, ξέρει πολύ καλά ότι μας έχει κλέψει τα παλιά λάβαρα… Είναι άγρια και ποταπή. Εμείς υπήρξαμε αμείλικτοι για να αλλάξουμε τον κόσμο· αυτοί θα είναι εξίσου αμείλικτοι για να κρατήσουν τα λάφυρά τους.»
