ΑΠΑΝΤΑ ΙΕΡΟΚΛΕΟΥΣ: ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΑ ΠΥΘΑΓΟΡΙΚΑ "ΧΡΥΣΑ ΕΠΗ", ΠΕΡΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Ο Ιεροκλής, Νεοπλατωνικός φιλόσοφος από την Αλεξάνδρεια, έζησε κατά το πρώτο μισό του 5ου αι. μ.Χ., στη διάρκεια της βασιλείας του Θεοδόσιου Β'. Σπούδασε φιλοσοφία στην Αθήνα, κοντά στον σπουδαίο Νεοπλατωνικό φιλόσοφο Πλούταρχο τον Αθηναίο. Δίδαξε στην Αλεξάνδρεια, όπου δημιούργησε τον δικό του κύκλο μαθητών και απέκτησε μεγάλη φήμη. Μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου όμως σύρθηκε σε δίκη, μαστιγώθηκε και εξορίστηκε, πιθανώς για την ειδωλολατρική διδασκαλία και πίστη του, η οποία είχε αρχίσει σταδιακά να απαγορεύεται από τους νόμους της χριστιανικής αυτοκρατορίας. Επέστρεψε από την εξορία και συνέχισε στην Αλεξάνδρεια τη φιλοσοφική του δραστηριότητα. Το τέλος της ζωής του παραμένει άγνωστο.
Γνωρίζουμε ότι συνέγραψε δύο μόνο έργα: ένα ηθικό "Υπόμνημα εις τα Πυθαγορικά Χρυσά έπη", το οποίο σώζεται ακέραιο, και ένα έργο "Περί προνοίας", το οποίο έχει χαθεί και σώζεται αποσπασματικά μέσα στη Βιβλιοθήκη του Πατριάρχη Φώτιου. Σε αντίθεση με τον δυσνόητο στοχασμό των άλλων Νεοπλατωνικών, ο Ιεροκλής χαρακτηρίζεται από τη σαφήνεια του ύφους του και την απλότητα του φιλοσοφικού του συστήματος