Γιατί η καρδιά μου δεν είναι μαζί μου, αλλά με σένα,
κι όταν δεν είναι μαζί σου δε βρίσκεται πουθενά στον κόσμο...
Η κλασική ιστορία έρωτα του Αβελάρδου και της Ελοΐζας σε ένα μυθιστόρημα που διεκδικεί για το ίδιο τη διαχρονικότητα του θέματός του.
Δωδέκατος αιώνας: περίοδος μεγάλου αναβρασμού και αναταραχής στην ιστορία της Ευρώπης, εποχή που γέννησε υψηλές προσδοκίες για τον Θεό και τον έρωτα. Ο Αβελάρδος είναι ο πιο σπουδαίος φιλόσοφος του καιρού του κι η Ελοΐζα η πλέον χαρισματική μαθήτριά του. Η ιστορία τους, πάθος που έγινε μύθος, μοτίβο που «στοίχειωσε» τη γαλλική αλλά και την παγκόσμια γραμματεία για αιώνες, περιέχει τη μοναδικότητα του μεγαλύτερου από τους μεγάλους έρωτες.
Ο Αβελάρδος και η Ελοΐζα έζησαν κι έδρασαν πολύ πριν από τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα, οι οποίοι άλλωστε είναι μόνο πλάσματα της φαντασίας του Σαίξπηρ. Αγάπησαν κι αγαπήθηκαν περισσότερο από κείνους κι έζησαν έπειτα χωρισμένοι τη μοναδικά φρικτή τιμωρία του απαγορευμένου τους έρωτα επί δεκαετίες, εκφράζοντας τη διαρκή αγάπη τους ο ένας στον άλλον μονάχα με κάποιες αριστουργηματικές επιστολές, που αποτέλεσαν τη βάση αυτού του βιβλίου.
Ο συγγραφέας ανιχνεύει και παρουσιάζει στο έργο του τους δύο αιώνιους εραστές με τρόπο ποιητικό, τρυφερό και ρεαλιστικό, διεισδύοντας ως τα βαθύτερα σημεία των ψυχών τους, ζωγραφίζοντας τις κινήσεις, τα λόγια και τα έργα τους, μέχρι και την τελευταία λέξη, πειστικά και εμπνευσμένα.
Ο συγγραφέας μάς δείχνει ένα μεσαίωνα
διαφορετικό, όπως διαφορετικοί και καθόλου συνηθισμένοι είναι και οι ήρωές του· εκείνος άνθρωπος του Θεού, που λατρεύει αυτήν τη νεαρή κοπέλα, η οποία τον θαυμάζει, λατρεία και θαυμασμός που πληρώνονται εντέλει ακριβά.
Elle
Διαβάζουμε μιαν οφειλόμενη απότιση τιμής στον πιο μεγάλο και πλέον ένδοξο έρωτα, συνταγμένη με τρόπο ποιητικότατο και με μαεστρία.
Lire
Ο έρωτας της Ελοΐζας και του Αβελάρδου ήταν μοναδικός, όπως μοναδικά είναι πάντα ορισμένα πράγματα, διαχρονικά, κι αυτής της αγάπης οι στάχτες, παρά τους αιώνες που πέρασαν, παραμένουν ακόμη ζεστές.
Figaro Litteraire