ANIMALIA

«Εικόνες αναδύονταν από µια αταβιστική µνήµη: άγρια λιβάδια, λασπόλακκοι που βρίσκονταν ανάµεσα σε φτέρες στην καρδιά αρχέγονων δασών, ορµητικά ποτάµια στα οποία ξεδιψούσε, απειλητικά στόµατα λύκων, µια τεράστια αγέλη στην οποία ανήκε και µε την οποία ταξίδευε. Έπειτα θυµήθηκε τις φωνές των ανθρώπων, τις παροτρύνσεις και τις κραυγές τους· τα χτυπήµατα στη µουσούδα, στα πλευρά και στα καπούλια του· τα χέρια τους που έπιαναν το αφτί του και το έστριβαν, τα χέρια τους που γέµιζαν µε τροφή τις ταΐστρες, τα χέρια τους που έχυναν το νερό, τα χέρια τους που τον οδηγούσαν προς την ακίνητη γουρούνα, έπιαναν το πέος του και το καθοδηγούσαν. Και, τέλος, θυµήθηκε τα στρογγυλά και επίφοβα πρόσωπα των ανθρώπων που έσκυβαν πάνω από τα κάγκελα του περιφράγµατος και αποφάσιζαν για το φως και το σκοτάδι».