Η αναφορά στα “αναπτυξιακά μοντέλα” για την Ελληνική οικονομία αποτελεί ένα μοτίβο που συνεχώς επανέρχεται στην δημόσια – πολιτική και-όχι-μόνον – συζήτηση τα τελευταία χρόνια. Δεν πρόκειται όμως ούτε για κάτι το καινούργιο, ούτε για κάτι το ιδιαίτερο: σ’ όλη την περίοδο του ελεύθερου βίου της χώρας, και πάντως στον 20ο αιώνα, η αναζήτηση “της ανάπτυξης” ήταν ένα εμμονικό ζητούμενο. (Και, συχνά, μια διαψευδόμενη οπτασία).
Στο βιβλίο αυτο, 11 ερευνητές σε 5 ομάδες, προσεγγίζουν πέντε διαδοχικά “αναπτυξιακά μοντέλα”: απο τον Παναγιώτη Χαλικιόπουλο (του 19ου αιώνα)με την έμφαση στην μετάλλαξη της Ελληνικής γεωργίας και το Δημήτρη Μπάτση (στην τραγική μεταπολεμική περίοδο) και την “βαριά βιομηχανία” του μέχρι την Κεϋνσιανή και ήπια ριζοσπαστική προσέγγιση του Κυριάκου Βαρβαρέσου, τον εκλεκτικό φιλελευθερισμό του Ξενοφώντα Ζολώτα και την ριζοσπαστική ανάγνωση (με σοσιαλιστική γεύση) του Αντρέα Παπανδρέου πρόκειται για μια αρθρωτή νωπογραφία της ιστορικής διαδρομής της Ελληνικής οικονομίας.
“Οι μελέτες αυτές” φιλοδοξούν να καταθέσουν ένα λιθαράκι προς την κατεύθυνση αυτή, προσφέροντας τροφή σκέψης για τον διάλογο που μέλει να γίνει“, εξηγεί ο Μιχάλης Ψαλιδόπουλος που είχε και την επιμέλεια του όλου εγχειρήματος.
