ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ

Ο ασίγαστος καημός του ανθρώπου είναι να βρεθεί έξω από το χρόνο. Να υπάρχει μέσα στον κόσμο, απαλλαγμένος όμως από τον χρόνο. Να γεννιέται, αλλά να μην πεθαίνει. Το τραγικό γεγονός του θανάτου ορίζει σύμπασα την ιστορία του ανθρωπίνου γένους. Και η απόκριση που δίδεται -ή που δεν δίδεται- στο συγκλονιστικό καθήκον του θανάτου κάθε ανθρώπου, στο ερώτημα περί της ανάγκης του θανάτου, χορηγεί σε κάθε εποχή της Ιστορίας χαρακτήρα διαφορετικό.
Ο άνθρωπος είναι χρονοβόρος· και ο χρόνος ανθρωποβόρος. Μέσα στο μοιραίο ετούτο γεγονός της αλληλοφαγίας εγγράφεται ολόκληρη η ιστορία του Ανθρώπου. Μια ιστορία που δεν θα την αναγινώσκαμε σε βάθος, αν ο άνθρωπος δεν διέθετε, στο μυχό της ύπαρξής του όλης εμφυτευμένο, ένα ανεκλάλητο μυστήριο ενεργό που λέγεται συνείδηση