...Την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου ο θάνατος τον αγκαλιάζει και την επομένη 1η Μαρτίου 1875 στις 10 το βράδυ ο Corbiere πεθαίνει στ τριάντα του χρόνια.
Καθ' όλη τη βραχύβια ύπαρξή του ζει στο περιθώριο μιας κοινωνίας που δεν τον κατανοεί
Πουλί σπάνιο και λαθραίο
Αρσενικό... και μερικές φορές πολύ γυναίκα,
Σε όλα επιτήδειος και πουθενά καλός.
Ανάμεσα στους πέντε ποιητές που ο Βερλαίν αναφέρει στη σύντομη μελέτη του με γενικό τίτλο Les Poetes maudits που δημοσιεύθηκε το 1884, το όνομα του Τριστάν Κορμπιέρ αναφέρεται πρώτο.
Μπορεί η επιλογή να προήλθε από την κατάταξη των ονομάτων με αλφαβητική σειρά, ωστόσο σε αυτή την περίπτωση η σύμπτωση ήταν ακριβής.
Ο Corbiere ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να είναι ο κατ' εξοχή καταραμένος ανάμεσα σε αυτούς που ανέδειξε ο Verlaine, δηλαδή ο λιγότερο γνωστός κι αν όχι ο λιγότερο σίγουρα ο πιο παραγνωρισμένος, ο πιο απόκρυφος από τους πέντε που για να τους θυμηθούμε είναι: Mallarme, Rimbaud, Marceline Desbordes-Valmore, Villiers de l' Isle-Adam.
Ωστόσο, χωρίς να είναι σε τίποτα κατώτερος από αυτούς είναι ο μόνος που διαθέτει κάποια στοιχεία που είχαν εξαφανιστεί από την εποχή του Villon.
