ΑΛΑΤΙ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (απόσπασμα)

Αναρχικά. Άρρωστα. Ανάποδα.
Πρώτα πέταξαν, ύστερα έτρεξαν, μετά περπάτησαν και τώρα προσπαθούν να μάθουν να μπουσουλάνε,
χωρίς να γδάρουν τα γόνατά τους στις γωνίες των επίπλων,
ή ο ένας στα νύχια του άλλου.
Μίλησαν την ιστορία του κόσμου, πέρασαν τις λέξεις από κόσκινο, τις διέλυσαν,
τώρα παλεύουν να κρατήσουν τα μολύβια με το δεξί, και «παλεύουν» με «α-ι».
Μπήκαν στα σπίτια ξένων, έκλεψαν, έφαγαν καρπούς, πατάτες
με τις φλούδες, βούτηξαν σε καζάνια κρασί, μοιράστηκαν κρέας ωμό,
κι ακόμα κοιτούν τα τηγάνια στα ράφια κι αναρωτιούνται τι έμεινε να φαγωθεί, έξω από τις καρδιές τους.

================================
ΠΑΤΡΙΔΕΣ

μμ, κι εγώ
που δε γνώρισα όρια

μα
δε χωράω
στον εαυτό μου.

================================
ΔΕΣΜΟΙ

Το πρόβλημα είναι ότι πάντα έριχνα τις άγκυρές μου στον ουρανό
και τώρα
δεν έχω τίποτα να με κρατάει κάτω.