ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ

Ξεχάσατε λοιπόν τα πάντα; η μνήμη μου είναι δέντρο που καταβροχθίζει τις ρίζες του η μνήμη μου μαχαίρι που χαϊδεύει την πληγή του η μνήμη μου αγκαλιά που ακόμα ψάχνει χέρια η μνήμη μου φυλακή που δεν ξέρει πια τους τοίχους της Το λιμάνι της Χάβρης παίρνει το λόγο σε τούτη την ποιητική αφήγηση που συνοψίζει πέντε αιώνες αναχωρήσεων, ταξιδιών, θανάτων, εκμετάλλευσης, εμπορίου, εργασίας, αγώνων, αποχαιρετισμών και ελπίδων.