Ο Άγιος Σπυρίδωνας γεννήθηκε στην Άσσια της Κύπρου και ήταν βοσκός. Μπορεί να μην ήξερε πολλά γράμματα αλλά δεν αποχωριζόταν ποτέ την Αγία Γραφή. Διάβαζε στα βοσκοτόπια και μετέδιδε το λόγο του Θεού στους υπόλοιπους βοσκούς. Ήταν η προσωποποίηση της αγάπης και της καλοσύνης και όσοι τον γνώριζαν τον θαύμαζαν για αυτό. Κάποτε συνελήφθηκε από ειδωλολάτρες και βασανίστηκε πολύ. Όταν αφέθηκε ελεύθερος παντρεύτηκε και έκανε μια κόρη. Έχασε νωρίς τη γυναίκα του και αφοσιώθηκε στους πονεμένους συνανθρώπους της πόλης του και των γύρω χωριών. Ήταν πράος και ταπεινός και στο πρόσωπό του έβρισκαν παρηγοριά και ανακούφιση. Η πόρτα του σπιτιού του ήταν πάντα ανοιχτή για κάθε ξένο και περαστικό. Είχε πνευματικά χαρίσματα και έκανε θαύματα. Όταν πέθανε ο ιερέας του τόπου, οι πιστοί δεν έβρισκαν πιο άξιο διάδοχο από το Σπυρίδωνα. Έγινε ιερέας και αργότερα ο πρώτος επίσκοπος Τριμυθούντας. Η μνήμη του τιμάται στις 12 Δεκεμβρίου.