ΘΕΡΙΝΗ ΩΡΑ

Η Θερινή ώρα είναι η αποτύπωση ενός ταξιδιού, ίσως και αυτογνωσίας, μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας καθισμένης σε μια στάση λεωφορείων. Τα 24 ποιήματα του βιβλίου αποτελούν μια ενότητα-παρουσίαση αυτής της γυναίκας, η οποία στο τέλος, βρίσκοντας τον κήπο της, θα γίνει δέντρο και θα ανθίσει.

Γυναίκα  δέντρο

Μια γυναίκα σε μια στάση.

Περιμένει να φύγει.

Ή να ξαναγυρίσει.

Όσο περιμένει ξεφλουδίζει το δέρμα της.

Μέχρι να φτάσει στο κουκούτσι.

Το φυλάει στην τσέπη της.

Με την παλάμη της το σιγουρεύει.

Η βροχή σταμάτησε.

Ή θα σταματήσει κάποτε.

Χρήσιμη πληροφορία για την ώρα.

Ο ελεγκτής ελέγχει.

Εκείνη κοιτά από το παράθυρο.

Κήπο να βρει.

Δέντρο να γίνει πάλι.