Κατρίνα Τσάνταλη δεν είναι μόνο επιτυχημένη επιχειρηματίας, αλλά κυρίως μια γυναίκα γεμάτη πάθος για τη ζωή και έμπρακτη κοινωνική δράση. Μας μιλά για τα βιβλία της που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διόπτρα, αλλά και για τη φιλοζωική της δράση, δίνοντας ένα πολύ δυνατό μήνυμα για τη νέα χρονιά που φτάνει.

 

Οι γιορτές είναι η πιο παραμυθένια εποχή του χρόνου. Ποια είναι η πιο δυνατή σας ανάμνηση από τα Χριστούγεννα στην παιδική σας ηλικία;

Δεν μπορώ να σου πω ότι έχω κάποια ιδιαίτερη ανάμνηση από τα Χριστούγεννα σαν παιδί. Ήταν πάντα χαρούμενα και όπως τα φαντάζεσαι. Μεγαλώνοντας, άλλες φορές τα αγάπησα περισσότερο, άλλες φορές με στενοχωρούσαν. Δεν είναι πάντα παραμυθένια τα Χριστούγεννα για τους «μεγάλους», αλλά η αλήθεια είναι πως για τα παιδιά οφείλουμε να κρατάμε τη μαγεία. Να είναι πάντα χαρούμενα. Με τραγούδια, παιχνίδια, τον Άγιο Βασίλη στο έλκηθρο, τον Ρούντολφ το ελαφάκι και κυρίως αγάπη. Αγάπη και αγκαλιές.

Τα παιδιά είναι πολύ απαιτητικοί αναγνώστες. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε πριν γράψετε ένα βιβλίο και πώς καταφέρνετε να διατηρήσετε ενεργή τη φαντασία σας;

Είναι πολύ απαιτητικοί αναγνώστες γιατί θέλουν αλήθειες μέσα στα παραμύθια. Δεν τα κοροϊδεύεις τα παιδιά. Και θα σου πουν με ειλικρίνεια αν αυτό που τους διάβασες τους αρέσει ή όχι. Πριν γράψω ένα βιβλίο, έχω αποφασίσει το θέμα, έχω ψάξει, έχω διαβάσει και σημειώνω πώς θα πω αυτά που θέλω όσο πιο απλά μπορώ. Και εκεί θα αφήσω το παιδί μέσα μου να μου πει την ιστορία. Το χέρι ξεκινάει να γράφει και είναι λες και υπάρχει μια απευθείας σύνδεση της καρδιάς με το τετράδιό μου.

Όλα σας τα βιβλία θίγουν σοβαρά κοινωνικά ζητήματα και θέματα που αποτελούν ακόμη ταμπού για την Ελλάδα. Έχετε δεχθεί επιθέσεις και πώς τις έχετε αντιμετωπίσει; Μπορεί ένα βιβλίο να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης σε μικρούς αλλά και σε μεγάλους;

Λίγα αρνητικά σχόλια μόνο και πολύ συγκεκριμένα για το βιβλίο μου Οικογένεια είναι… Ένα βιβλίο για το οποίο είμαι πολύ περήφανη. Τι λέει αυτό το βιβλίο; Πως κανένα παιδί, όπως και να είναι η οικογένειά του, δεν πρέπει να βιώνει απόρριψη ή εκφοβισμό. Φυσικά και δεν περίμενα πλήρη αποδοχή του συγκεκριμένου θέματος, καθώς η ομοφοβία στην Ελλάδα ακόμη καλά κρατεί δυστυχώς. Ωστόσο, ένας γονιός μπορεί να σκεφτεί διαφορετικά βλέποντας την αντίδραση του παιδιού του όταν διαβάζει ένα βιβλίο και θεωρεί αυτονόητο πως, πολύ απλά, η αγάπη είναι δικαίωμα όλων. Μπορεί και όχι βέβαια… αλλά εντάξει, δεν το βάζουμε κάτω. Λίγο λίγο αλλάζουν τα πράγματα. Με επιμονή, υπομονή και αγάπη

Η δράση σας στο A little shelter είναι πλέον πολύ γνωστή.Πόσο μακριά είμαστε ακόμα από τη δημιουργία μιας πραγματικά ευσυνείδητης κοινωνίας απέναντι στα ζώα;

Αυτή τη στιγμή που διαβάζω την ερώτησή σου, βλέπω στις ειδήσεις το θέμα της γνωστής ΜΚΟ που φέρεται να κακοποιούσε παιδιά. Η απογοήτευσή μου, πέρα από όσα βγαίνουν στο φως για ένα ίδρυμα 25 ετών, αφορά και τα ζώα. Και σε ρωτώ, όταν καλά καλά η κοινωνία μας δυσκολεύεται να προστατεύσει παιδιά, πώς μπορώ να ελπίζω σε ένα καλύτερο μέλλον για τα ζώα; Η απάντηση κρύβεται μόνο στο πώς θα μεγαλώσουν τα σημερινά παιδιά. Και οι σημερινοί γονείς έχουν μεγάλο βάρος να σηκώσουν γιατί σαν ανθρωπότητα δεν μας παίρνει να μην έχουμε ενήλικες ευσυνείδητους με ενσυναίσθηση από εδώ και πέρα.

Τι μπορεί να κάνει κανείς για να βοηθήσει, ακόμη κι αν δεν μπορεί να υιοθετήσει κάποιο ζωάκι;

Δεν υπάρχει κάτι πιο υπεύθυνο από το να μην υιοθετήσει κάποιος που δεν το έχει πάρει σοβαρά απόφαση. Που δεν έχει σκεφτεί τη δέσμευση και τις υποχρεώσεις που έχει ένα ζωάκι, για πολλά χρόνια. Αν δεν μπορεί να υιοθετήσει κάποιος, λοιπόν, μπορεί απλώς να βάζει νεράκι και φαγητό στα αδέσποτα της γειτονιάς του, να τους ετοιμάσει ένα σπιτάκι για τον χειμώνα σε ένα ασφαλές σημείο και, αν μπορεί, να πιάσει κάποιο γατί ώστε να το στειρώσει.

Το έργο σας σε πολλά επίπεδα αποτελεί παράδειγμα για το πώς πρέπει να περάσουμε τον τρόπο ζωής μας από το “εγώ” στο “εμείς”. Ποια είναι μια παρότρυνση που θα κάνατε, έτσι ώστε όλοι να κάνουμε ένα βήμα μπροστά με τη νέα χρονιά που έρχεται;

Θα σου πω κάτι που διάβασα πρόσφατα: «Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό αυτής της ιστορικής μας στιγμής στη Γη, δεν είναι ότι βρισκόμαστε καθ’ οδόν για να καταστρέψουμε τον πλανήτη, το κάνουμε ήδη πολύ καιρό. Είναι ότι βρισκόμαστε σε μια φάση αφύπνισης ώστε να αντιμετωπίσουμε από την αρχή τη σχέση μας με τον κόσμο, με τους εαυτούς μας και μεταξύ μας» Joanna Macy

Μέχρι στιγμής, το «εγώ» μάς έχει φέρει σε αυτό το σημείο και ειλικρινά δεν είναι καθόλου καλό… Και οι επιστημονικές προβλέψεις είναι πραγματικά φρικτές. Δεν χρειάζεται να γίνουμε αύριο τέλειοι οικολόγοι, τέλειοι βίγκαν, πλήρως αφοσιωμένοι άνθρωποι στην προστασία των ζώων και υπέρμαχοι των ανθρώπινων δικαιωμάτων… Να διαβάζουμε, να ενημερωνόμαστε και να τα κάνουμε αυτά… όχι τέλεια. Αλλά να τα κάνουμε. Γιατί μόνο έτσι τα σημερινά μωρά θα έχουν ελπίδα.

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ