Σήμερα είναι η Παγκόσμια ημέρα Παιδικού βιβλίου. Σήμερα θυμόμαστε όλες εκείνες τις ιστορίες που μας διάβαζε η μαμά και ο μπαμπάς στο κρεβάτι και που για να μας πάρει ο ύπνος έπρεπε να διαβάσουμε τουλάχιστον 3 παραμύθια. 

Το διάβασμα είναι κάτι που το μαθαίνεις από μικρή ηλικία και που αν δεν το αγαπήσεις τότε δεν μπορείς να το αγαπήσεις ποτέ. Αυτό είναι δεδομένο. Τα παιδιά είναι σφουγγάρια, όπως λέει και ο λαός και ο χρόνος που περνάμε μαζί τους κυρίως μέσα από εκπαιδευτικές δραστηριότητες για αυτά είναι τρομερά πολύτιμος. Τα οφέλη του διαβάσματος είναι πολλά, το ξέρεις και το ξέρουμε, το λένε όλοι οι ειδικοί. 

Πώς μπορούμε όμως να μάθουμε στα παιδιά μας να διαβάζουν, να διαβάζουν καλά βιβλία και να αγαπήσουν τη λογοτεχνία για πάντα;

Ίσως η λύση είναι να μοιραστούμε μαζί τους τα βιβλία εκείνα που έμαθαν σε εμάς να διαβάζουμε. Εκείνα τα βιβλία που αγαπήσαμε και που ήταν τα πρώτα “πιο μεγάλα” βιβλία που μπήκαν στη βιβλιοθήκη μας. Ας κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν, κι ας ανασύρουμε τα πιο αγαπημένα και τα πιο πολύτιμα αναγνώσματα τις παιδικής και εφηβικής μας ηλικίας. 

 

Ο Μικρός Πρίγκιπας είναι σίγουρα το πρώτο βιβλίο στη λίστα μας. Πρέπει να είναι! Τόσα συναισθήματα και τόσα ταξίδια με αυτό το βιβλίο. Τόσες σκέψεις για έναν μακρινό πλανήτη, για έναν μονάχο μικρό πρίγκιπα που αναζητούσε έναν φίλο, λίγη αγάπη και ένα τριαντάφυλλο για να τον συντροφεύει. Κάθε βιβλιοθήκη είχε μια έκδοση του, και κάθε σχέδιο του Antoine de Saint Exupery έχει χαραχθεί στη μνήμη μας ανεξίτηλα. 

ΕΥ-ΠΟ; ΛΥ-ΠΟ; είναι η συνθηματική ερώτηση που ανταλλάσσουν μεταξύ τους η Μέλια και η Μυρτώ λίγο πριν κοιμηθούν. Το Καπλάνι της Βιτρίνας είναι και παραμένει ένα από τα πιο συγκλονιστικά βιβλία που διαβάσαμε μικροί. Και εμείς και οι Μαμάδες μας πολλές φορές.
Δυο μικρές αδερφές που ζουν σ' ένα νησί του Αιγαίου το 1936 ακούνε τον παππού τους να τους μιλάει ώρες ατέλειωτες για τους "αρχαίους" του, ανυπομονούν να ανταμώσουν με τους φίλους και τις φίλες τους από τα τσαρδάκια σαν έρχεται το καλοκαίρι, μα πάνω απ' όλα τρελαίνονται με τις μαγικές
ιστορίες του καπλανιού που τους διηγείται ο ξάδερφός τους ο Νίκος, φοιτητής από την Αθήνα. Το καπλάνι -όπως το λένε στο νησί-, ένας βαλσαμωμένος τίγρης, που βρίσκεται κλειδωμένο μέσα στη βιτρίνα της μεγάλης σάλας του σπιτιού, πότε κοιτάει με το γαλάζιο και πότε με το μαύρο του μάτι, ανάλογα με τη διάθεσή του.
Τι συμβαίνει μια ζεστή μέρα του Αυγούστου που αναστατώνει τη ζωή των κοριτσιών και των δικών τους; Ποιος θέλει να βλάψει το καπλάνι;

Για τους πιο νέους, από αυτή τη λίστα δε θα μπορούσε να λείπει ο Ευγένιος Τριβιζάς και φυσικά ούτε τα Μαγικά Μαξιλάρια του. Γιατί για εκείνον το βασιλιά αυτού του βιβλίου, όσοι ονειρεύονται δεν αποδίδουν στη δουλειά τους. Φτιάχνει λοιπόν για τους υπηκόους του κάτι μαξιλάρια που απαγορεύουν τα όνειρα και γεννούν εφιάλτες... Ώσπου μια μέρα ένας δάσκαλος μαζί με τους μαθητές του αποφασίζουν ν' αντιδράσουν.

 

Ε ναι, ποιος δεν είχε ζηλέψει να έχει ένα μαύρο ατίθασο άλογο σαν τη Μαύρη Καλλονή;; 

Ή ποιο παιδί δεν θέλησε να ταξιδέψει με ένα υποβρύχιο, ένα αεροπλάνο ή έστω ένα αερόστατο για Το γύρο του Κόσμου σε 80 ημέρεςμε τον Ιούλιο Βερν; 

Σε μεγαλύτερη ηλικία μας συγκλόνισε η Πηνελόπη Δέλτα με τα Μυστικά του Βάλτου. Στις αρχές του 20ού αιώνα, κατά τη διάρ­κεια του Μακεδονικού Αγώνα, δύο παιδιά, ο Αποστόλης και ο Γιωβάν, ριψοκινδυνεύουν τη ζωή τους για να βοηθήσουν τους Μακεδονομάχους να καταλάβουν τη λίμνη των Γιαννιτσών, τον Βάλτο, που αποτελούσε ένα από τα πιο στρατηγικά σημεία του πολέμου. Κάθε σελίδα πιο δυνατή από την προηγούμενη. 

Ταυτόχρονα, η διείσδυση μας στην Ελληνική Λογοτεχνία συνοδεύτηκε από τα Ψηλά Βουνά του Ζαχαριά Παπαντωνίου και το Ένα παιδί μετράει τ’αστρα του Μενέλαου Λουντέμη. 

Αυτά είναι μονό κάποια, από τα πολλά και διαφορετικά, μοναδικά βιβλία με τα οποία μεγαλώσαμε. Η αλήθεια είναι ότι αυτό που συνιστά τη μεγάλη τέχνη είναι η δύναμη της να μιλά με τον ίδιο τρόπο σε κάθε γενιά. Γι αυτό και τα παιδιά μας πρέπει να ταξιδέψουν στον κόσμο αυτών των βιβλίων και είναι σίγουρο πως θα τα αγαπήσουν όπως εμείς.