Τι σημαίνει σήμερα σοσιαλδημοκρατία; Με ποιες λέξεις θα μπορούσαμε να την περιγράψουμε, σε ποιες κατευθύνσεις θα αναζητούσαμε το σύγχρονο περιεχόμενό της;
Η μεγάλη πολιτική παράδοση που σφράγισε την προοδευτική πολιτική του 20ού αιώνα, ανανεώνοντας διαρκώς τη φυσιογνωμία της, θεωρήθηκε πριν λίγα χρόνια ότι έχει φτάσει στο τέρμα μιας μακράς διαδρομής, έχοντας πέσει θύμα του ίδιου του θριάμβου της. Κανείς πλέον δεν διανοείται να αμφισβητήσει ριζικά ορισμένες θεμελιώδεις σοσιαλδημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, όπως το κοινωνικό κράτος. Ταυτόχρονα, όμως, η πολιτική οικογένεια που άλλαξε το πρόσωπο των ευρωπαϊκών κοινωνιών όσο καμία άλλη βρέθηκε, με την παγκόσμια και ευρωπαϊκή κρίση του 2008, σε υπαρξιακό κενό. Αδυνατώντας να προτείνει μια συνεκτική απάντηση στην κρίση, ήρθε αντιμέτωπη με το φάσμα της κατάρρευσης, όπως συνέβη στην ελληνική περίπτωση, που έδωσε και το όνομα στη διεθνή απειλή της «πασοκοποίησης».
Και ενώ πολλοί μιλούσαν για την οριστική της παρακμή, η σοσιαλδημοκρατία επανεμφανίζεται ανανεωμένη. Είναι όμως η άλλοτε πανίσχυρη εκλογική μηχανή και δύναμη διακυβέρνησης; Διαθέτει ακόμη κάτι από την ιστορική αυτοπεποίθηση που της επέτρεπε να παραμένει διαρκώς απολύτως μοντέρνα; Ποιο είναι το πρόγραμμά της, η στρατηγική της για το μέλλον, οι κοινωνικές της αναφορές και η ιδεολογική της συνοχή;
Όλα αυτά τα ερωτήματα δικαιολογούν το ερωτηματικό στον τίτλο του βιβλίου: Η σοσιαλδημοκρατία στο προσκήνιο, ξανά;
