Το παρόν βιβλίο αποτελεί την πρώτη συλλογή ποιημάτων του Δημήτρη Ζαρκάδα. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της ποιητικής συλλογής είναι ότι ο δημιουργός της δεν είναι πια μαζί μας. Η πρωτοβουλία ανήκει στην οικογένεια και στους φίλους του. Μπορούμε μόνο να εικάσουμε την πραγματική βούληση του δημιουργού όσον αφορά την παρουσίαση, την προβολή, τη διόρθωση, την επιλογή των κειμένων και, γενικότερα, την έκδοση, δεδομένης της απουσίας του. Όταν εκείνος «έφυγε», δεν βρέθηκαν πουθενά έγγραφα κείμενά του, και ως εκ τούτου, αναγκαστικά, η μόνη πηγή είναι οι αναρτήσεις στο χρονολόγιο της προσωπικής σελίδας του στο Facebook (Mitsos Zarkadas).
Σύμφωνα με τα κείμενά του, ο Δημήτρης Ζαρκάδας αφουγκράζεται, με την απερίγραπτη ενσυναίσθηση που τον διακρίνει, κάθε ανεπαίσθητη μεταβολή του περιβάλλοντος, προσλαμβάνει ως προσωπικό κάθε πρόβλημα ή συναίσθημα που προέρχεται από τον Συν-Άνθρωπο, μεταποιεί κάθε αντίδραση σε ιδανική λύση. Αφουγκράζεται και αντιλαμβάνεται με απίστευτη ικανότητα μια βαθύτερη διάσταση στα περιρρέοντα γεγονότα, αόρατη στους περισσότερους από εμάς, μετουσιώνοντας τον πόνο σε χάδι, το δάκρυ σε ελπίδα, την ανάγκη σε λόγο, άλλοτε τρυφερά, άλλοτε δραματικά, άλλοτε σπαρακτικά. Μέσα από την ανάγνωση των ποιημάτων του, κάθε αναγνώστης μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ότι ο δημιουργός τους είναι ένας βαθιά ρομαντικός, αλτρουιστής, εραστής του Ιδανικού.
