Οι ΗΠΑ έχουν αποδυθεί σε ό,τι ο μεγάλος ιστορικός Charles A. Beard ονόμασε «διαρκή πόλεμο για διαρκή ειρήνη». Η Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων έχει καταγράψει διακόσιες περίπου στρατιωτικές εισβολές από το 1945 και μετά, στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ο αρχόμενος χειρών αδίκων. Σε μια σειρά διεισδυτικών και αφυπνιστικών δοκιμίων, στην οποία κεντρική θέση καταλαμβάνει ένα σχόλιο για τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 (που μέχρι την έκδοση του παρόντος βιβλίου είχε κριθεί υπερβολικά οχληρό για να δημοσιευθεί στην Αμερική), ο Gore Vidal αμφισβητεί την παραμυθητική συναίνεση που επακολούθησε τόσο της 11ης Σεπτεμβρίου, όσο και της βομβιστικής ενέργειας του Μακ Βέι στο ομοσπονδιακό κτίριο της πόλης της Οκλαχόμα ότι αυτές ήταν απλώς πράξεις «κακοποιών στοιχείων».
Καμία από αυτές της εξηγήσεις δεν ήταν ιδιαίτερα πειστική, όμως οι ηγέτες μας, εδώ και πάνω από μισόν αιώνα, έχουν εξασφαλίσει ότι δεν πρόκειται ποτέ θα μάθουμε την αλήθεια για τα όσα οι κυβερνήσεις μας έχουν κάνει σε βάρος άλλων λαών, πολύ περισσότερο δε, στην περίπτωση του Μάο βίε, σε βάρος του δικού μας... Το ενδεχόμενο, η χούντα που μας κυβερνά να έχει σοβαρό μερίδιο ευθύνης στην οργή του Μάκ Βει (ενός ήρωα του πόλεμου του κόλπου, καταγόμενου από την αμερικανική ζωτική ενδοχώρα) και του Μπιν Λαντεν, ενός επίδοξου μουσουλμάνου υπερασπιστή της πίστης, ουδέποτε εξετάστηκε... Εμείς, οι καταναλωτές, δε χρειάζεται να μαθαίνουμε τις αιτίες για οτιδήποτε. Εννοείται πως, όσοι από εμάς επιμένουν να αναζητούν κάποια αιτία, περνούν δια πυρός και σιδηρού ωσότου κατορθώσουν να ακουστεί η φωνή τους στα χρηματοδοτούμενα από τις μεγάλες εταιρίες αμερικανικά με, ... Όποτε θεώρησα χρήσιμο να περιγράψω τις ποικίλες από πλευράς μας προκλήσεις που οδήγησαν αυτούς τους δυο ανθρώπους στη διάπραξη τέτοιων φρικτών πράξεων.
Οι τρομερές υλικές βλάβες που μας προκάλεσαν ο Μπιν Λαντεν και η συντροφιά του την 11η Σεπτεμβρίου δεν είναι τίποτα μπροστά στο τελειωτικό χτύπημα που δέχτηκαν οι εξανεμιζομενες ελευθέριες μας την αυστηρότερη εφαρμογή του αντιτρομοκρατικού νόμου του 1996, σε συνδυασμό με τα πρόσφατα αιτήματα προς το κογκρέσο για εκχώρηση προσθέτων εξουσιών, να υποκλέπτονται τηλεπικοινωνίες χωρίς την προηγούμενη δικαστική απόφαση, να απελαύνονται νόμιμοι μόνιμοι κάτοικοι, επισκέπτες και παράνομοι μετανάστες χωρίς να τηρείται η νόμιμη διαδικασία, κ.ο.κ. μήπως λοιπόν το μεγαλύτερο θύμα των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου μέλλει να είναι η αμερικανική ελευθέρια; «άπαξ και αφαιρεθεί» γράφει ο Vidal, «ένα αναφαίρετο δικαίωμα» συνήθως χάνεται για πάντα.
